Նախադասաթյուններն աշխարհաբար գրիր՝ քանի ձևով կարող ես։
Ա) Դուք էք լոյս աշխարհի։
Դուք եք աշխարհի լույսը։
Աշխարհի լույսը դու եք։
Դուք լույս եք աշխարհի։
Դուք աշխարհին եք լույս։
(Մատթէոս Ե, 14)
Բ) Ոչ յագեսցի ակն տեսանելով, եւ ոչ լցցի ունկն լսելով։
Չի հագենա աչքը տեսնելով և չլցվի ունքը լցվելով։
Աչքն տեսնելով չի հագենալու, և չի լցվելու ականջը լսելով։
Չպիտի հագենա աչքն տեսնելով և չպիտի ականջն լսելով։
Չհագենա աչքն տեսնելով և չլցվի ականջն լսելով։
(Ժողովող Ա, 8)
ոչ յագեսցի – չհագենա, չի հագենա, չպիտի հագենա, չի հագենալու
ակն – աչք(ը)
ոչ լցցի – չլցվի, չի լցվի, չպիտի լցվի, չի լցվելու
Գ) Գովեսցէ զքեզ ընկերն եւ մի՛ քո բերան, օտարն, եւ մ՛ի քո շրթունք։ (Առակք ԻԷ, 2)
Պիտի գովի ընկերդ, և ոչ ինքդ քեզ։
Թող գովի ընկերդ ,ոչ թե ինքդ քեզ։
Գովելու է քեզ ընկերդ ոչ թե ինքդ քեզ։
գովեսցէ – գովի, թող գովի, կգովի, պիտի գովի, գովելու է
զքեզ – քեզ
եւ մի՛ – և ոչ, ոչ թե
Դ) Որ հատուցանէ չար փոխանակ բարւոյ, չար ի տանէ նորա մի պակասեսցէ։
Ով որ տալիս է չարություն բարու փոխարեն, չար նրա տնից չպակասի։
Ով հատուցում է չար բարու փոխարեն, նրա տանից չար չի պակասի։
Ով որ տալիս է չար բարու փոխարեն , իր տանից չար կպիտի պակասի։
(Աոակք ԺԷ, 13)
որ – ով, ով որ
հատուցանէ – հատուցում է, տալիս է
փոխանակ բարւոյ – բարու փոխարեն
ի տանէ նորա – նրա տանից
մի պակասեսցէ – չպակասի, չի պակասի, չպիտի պակասի. չի պակասելու
Ե) Որ տայ պատասխանի բան մինչեւ լուեալ իցէ ինչ` անզգամութիւն է նմա եւ նախատինք։ (Առակք ԺԸ, 13)
Որ տալիս է պատասխան բան մինրև լսած լինի մի բան անմտություն է նրա և հանդիմանություն։
Որ տալիս է պատասխան բան մինչև լսած կլինի ինչ ,որ բան անխոհեմություն է նրա և հանդիմանություն։
Որ տալիս է պատասխան բան մինչև լսած, պիտի լինի , մի բան անմտություն է ,նրա և հանդիմանություն
տայ – տալիս է
պատասխանի – պատասխան
լուեալ – լսած
իցէ – լինի, կլինի, պիտի լինի
ինչ – ինչ-որ բան, մի բան
անզգամութիւն – անմտություն, անխոհեմություն
նմա – նրան