















Ռեդյարդ Քիփլինգ․ «Թե ինչպես գրվեց առաջին նամակը»
Հրանտ Մաթևոսյան «Հացը» Մաս 4
Հրանտ Մաթևոսյան «Հացը» Մաս 3
Հրանտ Մաթևոսյան «Հացը» Մաս 2
Հրանտ Մաթևոսյանի «Հացը»
Վ․ Սարոյանի Վիրավոր Առյուծը
Վիլյամ Սարոյան «Թե ինչ է լինում, երբ փորձում են գոհացնել որոշ մարդկանց»
Վիլյամ Սարոյան. «Ծիրանի ծառը»
Առաջին դպրոցները
Թվանշանով գնահատի’ր ինքդ քեզ։
Ես ինձ կգնահատեի 10/9:
Առաջադրանքներ՝
Սեպտեմբեր ամսվա հաշվետվություն
Յուրաքանչյուր առաջադրանքի ներքո տեղադրել ձեր բլոգում կատարված առաջադրանքի հղումը:
«Երևան քաղաքի իմ ամենասիրելի անկյունը, վայրը…»
Ժամանակագրություն
Հայկական Լեռնաշխարհը
Հայերի ծագումնաբանության մասին։
Անհատական նախագիծ
Անհատական նախագիծ
Ամփոփում
Մի քանի նախադասությամբ ընդհանուր ամփոփել այն, ինչ ուսումնասիրել ենք:
Մենք ուսումնասիրել ենք , Հայկական Լեռների /լեռնաշխթաների մասին, Դարերը գրել կարդալ, Մեր երևանի մասին ենք նախագիծ կատարել և Հայերի ծագումնաբանության մասին ենք կարդացել։ Ես այս թեմաները շատ եմ սիրելի
Գնահատիր քո սեպտեմբեր ամսվա աշխատանքը 10 բալանոց սանդղակով:
Ես ինձ հավանաբար կգնահատեի 10/8:
Առաջադրանք 1
Հայկական բարձրավանդակը նկատելիորեն տարբերվում է շրջակա տարածքներից. այն ունի 1500-1800 մետր միջին բարձրություն, իսկ առանձին գագաթներ ունեն ավելի քան 3 000 — 4 000 մետր բացարձակ բարձրություն։ Գերմանացի աշխարհագետ Կարլ Ռիտտերը Հայկական լեռնաշխարհն անվանել է օդով և ջրով հարուստ «լեռնային կղզի»: Հայկական լեռնաշխարհի ամենաբարձր կետը Մեծ Մասիսն է (Արարատ, 5 165 մ)։ Բարձրությամբ լեռնաշխարհում երկրորդն է Սաբալանը (Ղարադաղի լեռներում, Իրան, բարձրությունը՝ 4 811 մետր), երրորդը՝ Ջիլոն (Կորդվաց լեռներում, 4 168 մ), չորրորդը՝ Արագածը (Հայաստան, 4 090 մ), հինգերորդը՝ Սիփանը (Վանա լճի արևմտյան ափի մոտ, բարձրությունը՝ 4 058 մ)։
Հայկական լեռնաշխարհում ապրել ու իր բազմադարյան պատմությունն է կերտել հայ ժողովուրդը:
Լեռնաշխարհի հյուսիսային սահմանը Փոքր Կովկասի և Արևելապոնտական լեռնային համակարգերն են։ Արևելքում սահմանը Փոքր Կովկասով հասնում է մինչև Ղարադաղի լեռներ ու Սոհունդ լեռ։ Թեքվելով դեպի Ուրմիո լճի կողմը՝ ներառում է լճի ափամերձ գավառները և հասնում Հայկական Տավրոսի շարունակությունը համարվող Կորդվաց լեռնաշղթային: Լեռնաշխարհի հարավային սահմանը հասնում է Մարդինի կամ Մասիուս լեռներ և Հայկական (Արևելյան) Տավրոս: Հասնելով Եփրատ գետին՝ արևմտյան սահմանը Անտիտավրոս լեռներով հասնում է Սև ծովին ու Արևելապոնտական լեռներին։ Հարևան երկրներից՝ Փոքրասիական բարձրավանդակից ու Իրանական լեռնաշխարհից բարձրադիր լինելու պատճառով գերմանացի արևելագետներն այն անվանել են «լեռնային կղզի»: Լեռնաշխարհն ունի ծովի մակերևույթից 1500-1800 մետր միջին բարձրություն։ Ընդհանուր տարածքը մոտ 400 000 քառ. կմ է։
«Հայկական լեռնաշխարհ» տեղանունը առաջին անգամ օգտագործել և գործածության մեջ է դրել գերմանացի երկրաբան Հերման Աբիխը: Նա հրատարակել է «Երկրաբանական հետազոտություններ Կովկասյան երկրներում» (1878–1887) եռահատոր աշխատությունը, որի 2-րդ և 3-րդ հատորները նվիրված են Հայկական լեռնաշխարհին, որով և շրջանառության մեջ է դրել «Հայկական լեռնաշխարհ» (Armenian Highland) ֆիզիկաաշխարհագրական անվանումը։
Գերմանացի աշխարհագետ Կառլ Ռիտտերը Հայկական լեռնաշխարհն անվանել է օդով և ջրով հարուստ «լեռնային կղզի», ինչը պատահական չէ, եթե հաշվի առնենք, որ Հայկական լեռնաշխարհը միջին բարձրությամբ (մոտ 1800մ) զգալիորեն գերազանցում է հարակից Իրանական և Փոքրասիական բարձրավանդակները:
Իռլանդացի ճանապարհորդ-աշխարհագրագետ Լինչը կատարել է 2 ճանապարհորդություն դեպի Հայաստան և ուսումնասիրությունների արդյունքներն ամփոփել է «Հայաստան» աշխատության մեջ, որը հրատարակել է Լոնդոնում 1901 թվականին: Նա իր աշխատությունում տալիս է տեղեկություններ հայերի կենցաղի, սովորույթների, ճարտարապետական կառույցների մասին:
Կոմիտասի անվան պուրակ
Կոմիտասի անվան պուրակ, գտնվում է Երևանի Կենտրոն համայնքում, Կոմիտասի անվան կոնսերվատորիայի, Սայաթ-Նովայի անվան երաժշտական դպրոցի մերձակա տարածքում։
Պուրակի կենտրոնում տեղադրված է Կոմիտասի արձանը (քանդակագործ` Արա Հարությունյան, ճարտարապետ` Ֆենիքս Դարբինյան, 1988 թ.)։ Պուրակի տարածքում 1963 թվականին տեղադրվել է Սայաթ-Նովայի հուշաղբյուրը։
Նախագծի վերնագիրը – Պիզայի տաճար
Նախագծի ժամանակահատվածը – Շուրջտարյա, ամենամսյա ներկայացմամբ
Նախագիծի մասնակիցը – Արշի Բաբայան
Նախագծի նպատակը-
Նախագծի ընթացքը –
Ամփոփում- Պատում բլոգում , օգտվել Համացանցից
Պիզայի աշտարակը Նաև ,որպես թեքված պիզան գտնվում է Իտալիայի պիզա քաղաքում։ Այն հայտնի է , որպես իր թեքությամբ, չնայած այն առաջ եղել է ուղիղ աշտարակ ,բայց իր գետնի տակ կա հող և խառնուրդ կար կավ։ Այդ իսկ պատճառով Պիզայի աշտարակը թեքվել է։ Այն ավել քան 850 տարուց է կա։ Աշտարակը իր թեքությամբ պահպանվել է 4 երկրաշարժ։