Զօրաւոր առիւծ մը, որ նստած էր ժայռի մը վրայ, կը տեսնէ որ գազանները
սարսափահար կը վազէին։ Առիւծը կը հարցնէ, թէ ինչո՞ւ կը փախէին եւ
որմէ՞ կը վախնային։
–Դուն ալ փախիր,- կ’ըսեն,- որովհետեւ մարդը կու գայ։
–Ո՞վ է մարդը,- կը հարցնէ Առիւծը,- եւ ի՞նչ է անոր ուժը, որ կը փախիք
անկէ։
–Կու գայ եւ քեզի ալ կը վնասէ,- կ’ըսեն։
Իր ուժերուն վստահ՝ Առիւծը կը մնայ իր տեղը։ Եւ ահա կու գայ հողագործ
մարդ մը։
–Եկուր կռուինք,- կ’ըսէ հպարտ Առիւծը։
–Շատ լաւ,- կ’ըսէ մարդը,- բայց քու զէնքերդ հետդ են, մինչ իմիններս
տունն են։ Քեզ կապեմ, որպէսզի չփախիս, իսկ ես երթամ եւ բերեմ զէնքերս,
որպէսզի կռուինք։
Առիւծը կ’ըսէ.
–Երդում ըրէ, որ պիտի գաս եւ ես կ’ընդունիմ ըսածդ։
Մարդը երդում կ’ընէ եւ Առիւծը կը համաձայնի կապուիլ։
Մարդը կը հանէ պարանը եւ Առիւծը պինդ* կը կապէ կաղնիի ծառին, ապա
ծառէն կը կտրէ հաստ ճիւղ մը եւ կը սկսի զարնել Առիւծին։
Առիւծը կը գոչէ.
–Աւելի զօրաւոր եւ անխնայ զարկ կողերուս, որովհետեւ այս խելքիս միայն
այսպիսի ծեծ կը վայելէ։
Փաթեթի առաջին առակը կարդա’ և փոխադրի’ր արևելահայերեն։
Մի օր զորավոր առյուծը նստած էր ժայռի վրա և տեսնում էր ,որ գազաները վախեցած վազվզում են։Առյուծը հարցնում է թե ինչ է եղել, ինչից եք վախենում։Նրանք ասում են արիր դու էլ փախիր մարդը գալիս է։ Նա հարցնում է ով է մարդը , նա ով է ,որ այդպիսի վախում եք։ Նա կգա և քեզ էլ կվնասի ,ասաց նա։Առյուծը վստահ լինելով իր ուժերով մնում է իր տեղը և ահա գալիս է հողագործ մարդը։ Առյուծը ասում է արիր կռվենք։Մարդն ասում է լավ ,բայց սպասիր քեզ կապեմ ,որ չպախչես քո զենքերը հետդ են իսկ , իմը չէ սպասիրր գնամ բերեմ ու գամ։Առյուծն ասում է երդվա ,որ ետ կգաս ու ես կդնունեմ։ Մարդը սուտ երդվում է և ասում լավ։ Մարդը ամուր կկապի առյուծին կաղնու ծառին և մի ճյուղ հանելով կսկսի զարկել առյուծին։Առյուծը սկսում է ցավից գոռալ։Ավելի զորավոր և անխնայ զարկ ինձի ,քանի որ խելքս սխալ ,որոշում է կատարել։
Գրի’ր առակի ասելիքը
Առակը ուզում էր ասել , որ երբեք այդպես ինքնավստահ մի եղեք ինչպես զորավոր առյուծը։